آلمان و آموزش زبان آلمانی

سال تحصیلی در دانشگاه های آلمان

دانشگاه در آلمان

متد آموزشی آموزش عالی آلمان

متد آموزشی آموزش عالی آلمان

یک سالِ تحصیلی
یک سال تحصیلی در مراکز آموزش عالی به دو نیم‌سال تحصیلی تقسیم می‌گردد: نیم‌سال تحصیلی تابستانی و نیمسال تحصیلی زمستانی. نیمسال تابستانی معمولاً از ابتدای آوریل آغاز شده و تا سی‌ام ماه سپتامبر به طول می‌انجامد و نیمسال زمستانی از ابتدای ماه اُکتبر تا پایان ماه مارس.  در برخی از مراکز آموزش عالی حرفه‌ای ” فاخ هُخ شوله”  (Fachhochschule)، نیمسال تحصیلی یک‌ماه زودتر آغاز و یک‌ماه زودتر هم به پایان می‌رسد.
معمولاً بیش از یک‌سوّم از یک سال تحصیلی، از تعطیلات بین دو نیمسال تحصیلی تشکیل شده‌است. این تعطیلات به معنی تعطیلات کلاس‌های دانشگاهی است و دانشجویان مشغول گذراندن امتحان‌های خود و یا به پایان رساندن پروژه‌های دانشگاهی هستند که تا زمان مشخصّی می‌بایست تحویل داده‌شوند. به این پروژه‌های دانشگاهی به اصطلاح “هائوس آربایت” (Hausarbeit) گفته می‌شود که به معنی “کار خانه” است. “هائوس‌آربایت” کاری کتبی است که توسّط دانشجو در موضوعی که از سوی استاد تعیین‌شده، نوشته می‌شود.  از سوی دیگر در بسیاری از رشته‌ها، دانشجویان می‌بایست در تعطیلات خود در دوره‌های آموزشی شرکت کنند که بدون گذراندن آن‌ها به دانشجو مدرک فارغ‌التّحصیلی داده نمی‌شود. به‌این ترتیب تعطیلات میان‌ترم نه به معنای فراغت از تحصیل بلکه به‌معنای تعطیل بودن کلاس‌های درسی است.
دوره‌ی مقدّماتی و دوره‌ی اصلی ( Grund und Hauptstudium )
دوره‌ی تحصیل در مراکز آموزش عالی آلمان در دو بخش تقسیم می‌شود: دوره‌ی مقدّماتی و دوره‌ی اصلی .( Grund- und Hauptstudium )
در دوره‌ی مقدّماتی ابزار کار، روش‌های علمی کارکردن و دانش پایه در رشته‌ی انتخابی، آموزش داده می‌شوند. در بسیاری از مراکز آموزش عالی این دوره‌ی مقدّماتی  پس از چهار نیمسال تحصیلی با گذراندن آزمون ویژه‌ای به‌پایان می‌رسد که آن‌را آزمون میان‌دوره‌ای (Zwischenprüfung)   یا پیش از دیپلم (Vordiplom)  یا در رشته‌های پزشکی “فیزیکوم” (Physikum) می‌نامند. پس از دوره‌ی مقدّماتی، دوره‌ی اصلی آغاز می‌شود که دو تا چهار سال به طول می‌انجامد. در این دوره دانشجو می‌تواند دانش تخّصصی در رشته‌ی مربوطه را ژرف‌ترفراگیرد. این دوره معمولاً با آزمون‌های نهایی “اِگزامِن” (Examen) به پایان می‌رسد. قبولی در این امتحان‌ها به معنای با موفّقیّت به پایان رساندن تحصیل در مراکز آموزش عالی است.
شیوهای گوناگون ارائه‌ی دروس دانشگاهی (Veranstaltungsformen)
مطالب درسی در مراکز آموزش عالی به شکل‌های متفاوتی عرضه می‌شوند. به دو نوع عمده‌ی آنها در زیر اشاره می‌کنیم:

بَرخوانش (Vorlesung)
دراین شیوه‌ استاد به عنوان تنها سخنگو به تدریس موادّ درسی می‌پردازد. در این گونه از کلاس‌ها معمولاً جریان یک‌سویه‌ای حاکم است. دانشجویان در هنگام تدریس یادداشت برمی‌دارند و سپس خود در خانه  به یادگیری موضوعات تدریس‌شده می‌پردازند.
سمینار (Seminar)
در سمینارها دانشجو نقش فعّال‌تری دارد. در این‌جا استاد بیشتر طرّاح موضوع‌های درسی و راهنمای دانشجو برای دست‌یابی به منابع مورد نیاز است و دانشجویان را در مسیر انتخابی کمک و راهنمایی می‌کند. نحوه‌ی همکاری دانشجو در یک سمینار معمولاً به این‌گونه است که هر دانشجو از موضوع‌های پیشنهادی استاد یکی را انتخاب کرده و تا تاریخ مشخّصی فرصت دارد که درمورد موضوع انتخابی به تحقیق بپردازد. در تاریخ تعیین شده، دانشجو می‌بایست این موضوع را در زمانی محدود، با آغاز و پایانی مشخّص در جلو کلاس ارائه دهد. دانشجو در حقیقت در جریان عرضه‌ی مطلب نقش استاد را بازی می‌کند و باید به قدری به موضوع انتخابی مسلّط باشد که بتواند جوابگوی سئوال‌های احتمالی همکلاسی‌های خود یا استاد باشد. در صورتی که دانشجو پاسخی برای پرسش همکلاسی خود نیابد، استاد به او دراین زمینه کمک می‌کند. به این فرم از برگزاری کلاس در دانشگاه سمینار گفته می‌شود و به ارائه‌ی مطلب در جلو کلاس توسّط دانشجو، “رِفِرات”(Referat)  می‌گویند.
 در پایان سمینار، درس‌های نظری و کلاس‌های تمرین، به دانشجو برگه‌ای داده‌می‌شود که نشان می‌دهد دانشجو این درس را با موفّقیّت به پایان رسانده  یا در کلاس شرکت کرده است. این مدرک “شاین” (Schein)  نامیده می‌شود. برای دریافت شاین برای برخی درس‌ها فقط شرکت در کلاس کفایت می‌کند. در حالی که برای دریافت شاین در برخی درس‌ها دانشجو می‌بایست یک رِفِرات اجرا کند ویا در پایان کلاس در امتحان شرکت کند یا روی یک موضوع به تنهایی کار کرده و نتیجه‌ی کار خود را به صورت گزارش کاری کتبی به استاد ارائه دهد (Hausarbeit).
جمع‌آوری “شاین” ها مهمترین مسئله در طول تحصیل است. زیرا دانشجو در پایان تحصیل می‌باید شاین‌های خود را ارائه دهد. زمانی که تعداد این شاین‌ها در دروس تعیین‌شده به حدّ مشخَصی رسید، دانشجو می‌تواند در آزمون‌های میان‌دوره‌ای (Zwischenprüfung)   یا آزمون‌های نهایی (Examen) شرکت کند.
تعداد شاین‌های مورد نیاز برای شرکت در این آزمون‌ها را آیین‌نامه‌ی امتحانات (Prüfungsordnung) هر رشته تعیین می‌کند.
ساعت‌های آغاز کلاس‌های دانشگاهی
در آغاز هر ترم تحصیلی در دانشگاه دفترچه‌ای در اختیار دانشجو قرار می‌گیرد که دربردارنده‌ی فهرست و توضیحاتی در باره‌ی کلاس‌ها و سمینارهایی است، که در آن ترم ارائه می‌شوند. معمولاً مقابل هر کلاس درسی، ساعت شروع کلاس و روز برگزاری آن نوشته شده‌است. اگر در برابر ساعت، دو حرف c.tقرار گرفته‌ باشد، این به معنی آن است که کلاس درسی ساعت ۱۰:۱۵ شروع می‌شود. به این ربع‌ساعت در آلمان، ربع‌ساعت دانشگاهی هم گفته می‌شود.
تحصیل در کشورهای آلمانی زبان
برای تحصیل در آلمان و سایر کشورهای آلمانی زبان،تسلط به زبان آلمانی یکی از شرایط لازم و مهم می باشد و متقاضیان تحصیل می بایستی مدارکی ارائه دهند که گواهی تسلط آنها به زبان آلمانی باشد.برای دریافت اینگونه گواهی های معتبر ، می توان در آزمونهای زبان که به این منظور برگزار می شود شرکت نمود.
یکی از این آزمونها ، آزمون زبان آلمانی برای ورود به دانشگاه است که(DSH (Deutsche Sprachprüfung für den Hochschulzugang نامیده می شود.
این آزمون در دانشگاهی که داوطلب از آن پذیرش خود را دریافت نموده است،برگزار می شود.
آزمون دیگری در کنارDSH ،آزمون.TestDafمی باشد.این آزمون در مراکزی که پروانه برگزاری این آزمون را دارند،صورت می گیرد و تمامی دانشگاههای آلمانی زبان نتایج این آزمون را به رسمیت می شناسند.
متقاضیان تحصیل در دانشگاههای آلمانی زبان قبل از ورود به این کشورها نیاز به روادید دانشجویی دارند(Visum zu Studienzwecken).برای دریافت این روادید متقاضی نیاز به پذیرش تحصیلی از یکی از دانشگاههای آلمانی زبان و یا مدرک پذیرش در کالج را دارد.
شرط پذیرفته شدن در دوره کالج،داشتن معلومات کافی ومدرک مربوط در زبان آلمانی می باشد.سطح مدرک زبان آلمانی برای ورود به کالج بستگی به دانشگاه مورد نظر دارد و دروس دوره کالج تنها به زبان آلمانی عرضه می شود.
دوره کالج پس از یک سال با آزمون نهایی به پایان می رسد.
این آزمون بر اساس رشته تحصیلی انتخابی صورت می گیرد و کسی که آزمون پایانی دوره کالج را با موفقیت به پایان برساند،می تواند بلافاصله وارد دانشگاه شود و رشته تحصیلی خودرا شروع نماید.
دانشگاه‌های “برتر” آلمان معرفی شدند
انتخاب “دانشگاه برتر” در آلمان به منظور حمایت مالی از دانشگاه‌های برگزیده، قوت بخشیدن به پژوهش در سطوح بالا و تشویق به رقابت با دانشگاه‌های پرآوازه‌ی دنیا انجام می شود. امسال ۶ دانشگاه و مرکز آموزش عالی “برنده” شدند.

“دانشگاه های  برتر” عبارتند از: مرکز آموزش عالی فنی حرفه‌ای آخن (TH Aachen)، دانشگاه آزاد برلین (FU Berlin)و دانشگاه‌های کنستانس(Konstanz)، فرایبورگ(Freiburg)، گوتینگن(Göttingen) و هایدلبرگ (Heidelberg)

دانشگاه‌هایی که لقب “برتر” را یدک می‌کشند از حمایت مالی دولت که چندین میلیارد یوروست، برخوردار می‌شوند.
آلمان قصد دارد با برپایی این “مسابقه” و انتخاب “دانشگاه برتر” و حمایت مالی از دانشگاه‌های برگزیده، پژوهش در سطوح بالا را در مراکز آموزش عالی این کشور قوت بخشد و دانشگاه‌ها را به حمایت از پژوهشگران تشویق کند و در سطح بین‌المللی با دانشگاه‌های پرآوازه‌ی دنیا به رقابت برخیزد.
  • جایزه برای تشویق به گسترش پژوهش
در چارچوب برنامه‌ای با نام طرح ایالت‌ها و دولت فدرال، به دانشگاه‌های برگزیده برای مدت پنج‌سال از سال ۲۰۰۷ تا سال ۲۰۱۱ در مجموع ۹ / ۱ میلیارد یورو  اختصاص داده می‌شود.
وزیر علوم و تحقیقات آلمان، آنته شاوان  (Anete Schavan)و وزیر دارائی، اشتاین بروک (Steinbruck) اعلام کرده‌اند که قصد دارند به این طرح تا سال ۲۰۱۱ ادامه دهند. ایالت‌ها و دولت آلمان سال ۲۰۰۹ برای ادامه‌ی این برنامه تصمیم‌گیری خواهند کرد.
در اولین دور این مسابقه برای کسب عنوان “برتر”، در اکتبر سال ۲۰۰۶  سه دانشگاه انتخاب شده بودند که عبارتند از: دانشگاه فنی مهندسی مونیخ، دانشگاه لودویگز ماکسیمیلیان مونیخ (Ludwigs Maximilian München) و مرکز آموزش عالی کارلزروهه (TH Karlsruhe).
کمک‌های نقدی به دانشگاه‌های برتر در موارد زیر مصرف می‌شود:
  • کالج‌های تحقیقاتی و تحصیلات تکمیلی برای حمایت از دانشجویان دوره‌ی دکترا
  • جوامع پژوهشی که از همکاری مراکز پژوهشی چند دانشگاه پدید آمده‌اند
  • و پروژه‌های پژوهشی در سطوح دانشگاهی

پاسخی بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *